سبت « 1 » كاه ربا را به دو جو مىنخرد * تا قوىّ دل شد از آوازهء انصاف تو كاه لاجرم از به دو عهد نشو - و نما ، و ريعان عنفوان صبا : نام ايّام معدلت ، و صيت مواقيت « 2 » نصفتش ، ذكر كسرى را بر خواطر : نسيا منسيّا - گردانيده است ، - و مقامات - و مقالات اصناف ألطاف ، و انواع اصطناعى - كى در باب رعيّت - و رعاة ، و ائمّه - و قضاة - مىفرمايد ، فسانهاء افريدون منسوخ كرده ، و صدق رغبت « 3 » و صفوت « 4 » نيّت آن رأى صائب رويّت ، در تمهيد قواعد دين ، و تشييد مبانى يقين ، و احكام أركان اسلام ، و ايقان بنيان ايمان ، و افاضت سجال نوال ، و اشاعت آيت افضال ، - در عرصهء عالم ، دايرتر از دوران آفتاب ، و فايض‌تر از سيلان آب گشته ، - و در جهان مذكور - و مشهور شده - كى حضرتى مأمن ضعفا ، و ملجأ فقرا ، و مقصد صلحا ، و مرجع علما ، و مآل فضلا ، و ثمال حكما ، جز آن حضرت نيست ، و ازين جهت جهانيان آن را معهد نجح « 5 » مآرب ساخته‌اند ، و مقصد اسعاف مطالب گردانيده . - از دور - و نزديك ، متوجّه آن حرم كرم مىشوند ، و از به دو - و حضر - روى آمال بذان كعبهء افضال مىآرند ، - و هر كس بضاعت حاجت خويش در « ( من ) » يزيد عرض مىاندازند ، و متاع احتياج - و افتقار « 6 » بذان بازار مىآرند ، و صورت هر آرزو - كى يكى را « ( از ) » يشان در ساحت سينه مرتسم شذه - برفور در كنار روزگار او مىنهند ، و خيال هر توقّع - كى كسى را بر « 7 » قصر دماغ متصوّر گشت حالى به دو ميرسانند « 8 » ، موادّ آن كرم از « 9 » هيج آفريده بريذه نمىشود ، و امداد آن نعم از هيج كس منقطع نمىكردد ، نه در انجاز وعدى دفعى مىروذ ، و نه در حصول ناموسى

--> ( 1 ) - نسيلت - ط - ه - لعلّه : سنبلت . ( 2 ) - مراقبت - ه . ( 3 ) - رعيت - ط - ه . ( 4 ) - صقوت - ه . ( 5 ) - لحج - اصل . - يحج - ه . ( 6 ) - افقار - اصل . ( 7 ) - در - ه . ( 8 ) - مىرسانيد - ط - ه . ( 9 ) - اواز - اصل .